EKSPOZYCJA STAŁA

Na piętrze dawnego budynku głównego zajazdu jest rozmieszczonych kilka sal ekspozycji stałej. Swoim wyglądem i atmosferą starają się one nawiązywać do dawnego, bardzo specyficznego, prywatnego mieszkania kolekcjonera, zwanego też „Muzeum nad Apteką”.

„Gabinet Kolekcjonera” 

- poświęcony jest założycielowi i patronowi Muzeum oraz prezentuje pamiątki związane z jego rodziną. Na uwagę zasługuje kolekcja portretów członków rodów: Bacciarellich 

i Dunin - Borkowskich (XIX - XX w.). Wśród nich na szczególną zwracają uwagę portrety: Jerzego Dunin - Borkowskiego (ok. 1967 r.), autorstwa Władysława Kowalskiego, Zdzisławy z Bacciarellich Dunin - Borkowskiej i  Władysława Dunin - Borkowskiego (1947 r.), autorstwa Władysława Lasockiego, Stanisława Bacciarellego (II poł XIX w.), nieznanego autora. Można tutaj zobaczyć szereg dyplomów, nadanych kolekcjonerowi oraz jego przodkom, w tym liczne dowody uznania otrzymane od stowarzyszeń kolekcjonerskich, kulturalnych i władz państwowych. Wśród  nich znajdujemy buławę hetmańską ze stosownym dyplomem, nadaną kolekcjonerowi w 1965 r., pierścień honorowy „Digno Amicitiae", wręczany przez Dunin - Borkowskiego  wybitnym kolekcjonerom i przyjaciołom domu oraz jego kontynuację - pierścień i dyplom „Honorowej Nagrody Hetmana Kolekcjonerów Polskich Jerzego Dunin - Borkowskiego", wręczany corocznie podczas Ogólnopolskiego Święta Kolekcjonerów. Pomiędzy pamiątkami rodzinnymi znajduje się wiele rzeczy osobistych kolekcjonera: czapka studencka, pamiętnik, świadectwa szkolne i fotografie rodzinne. Ponadto seria karykatur kolekcjonera, wykonanych przez Juliana Żebrowskiego (lata sześćdziesiąte XX w.) i rysunek „W aptece" (poł. XX w.), autorstwa Antoniego Uniechowskiego. Wystrój sali uzupełniają meble (XIX w.), według tradycji pochodzące z pałacu Rembielińskich w Krośniewicach.  

 

Wstecz

„Sala generała Władysława Sikorskiego” 

 

 

Prezentowane są tutaj meble i rzeczy osobiste, należące do generała. Swoisty klimat prywatnego gabinetu nadają: biurko, fotel i krzesło, przy których pracował gen. Sikorski. Wraz z kilkoma innymi prezentowanymi tutaj eksponatami, stanowiły one do 1945 r. wyposażenie jego dworu w Parchaniu k. Inowrocławia.

Na biurku znajdują się: kałamarz, przycisk i nóż do papieru, które według tradycji należały do generała podczas II wojny światowej. Eksponowane są dokumenty świadczące o kontaktach pomiędzy rodzinami Sikorskich i Dunin - Borkowskich. Na uwagę zasługują dwa gipsowe popiersia: „Gen. Władystaw Sikorski” (1923 r.), autorstwa Kazimierza Ostrowskiego oraz żony Heleny i córki Zofii (ok. 1920 r.), wykonane przez Edwarda Haupta. Ekspozycję uzupełniają mundury żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie  (battle - dress i mundur lotnika). Obok nich prezentowane są też drobne pamiątki po wybitnych Polakach, którzy zawsze byli bardzo bliscy sercu kolekcjonera: gen. Józefie Hallerze, ambasadorze Aleksandrze Ładosiu i premierze Ignacym Paderewskim.

Wstecz

„Sala portretowa”  

 

 

W tej części ekspozycji jest prezentowanych kilkanaście obrazów pochodzących, z  II poł XVIII w. Na szczególną uwagę zasługuje jedna z większych w Polsce galeria obrazów autorstwa Marcello Bacciarellego. Są to portrety wybitnych osobistości epoki stanisławowskiej: Onufrego Kickiego, Teodora Wessla oraz szkic do obrazu „Jan III Sobieski pod Wiedniem". Z pracowni M. Bacciarellego pochodzą również trzy kolejne, w tym portret przedstawiający króla Stanisława Augusta Poniatowskiego (kon. XVIII w.). W tej sali znajduje się również inny królewski wizerunek, pochodzący z warsztatu Antoine’a Pesne’a, portret Stanisława Leszczyńskiego (1736 r.). Galerię portretów uzupełniają wizerunki znaczących postaci z końca okresu Rzeczypospolitej szlacheckiej: Antoniego Michałowskiego, Ksawerego Zboińskiego i Aleksandra Łosia. Wyjątkiem jest portret epitafijny Stanisława Baryczki, który pochodzi z XVII w. - jeden z najpiękniejszych w Polsce. Ekspozycję uzupełnia kilka mebli: renesansowy rzeźbiony zydel (2 poł. XVII w.), sepet podróżny ( poł. XVIII w.), fotel rektorski, pochodzący z Uniwersytetu im. Stefana Batorego w Wilnie (2 poł. XVIII w.), barokowe krzesło w stylu Ludwika XV (poł. XVIII w.) oraz dwa zegary: szafkowy (Anglia, k. XVIII w.) i kominkowy (XIX w.).

   

Wstecz

„Salonik” 

Swoim wystrojem  w najpełniejszy sposób nawiązuje do czasów prywatnego mieszkania i muzeum kolekcjonera. Pokój ten był ulubionym pomieszczeniem  Dunin - Borkowskiego, gdzie przede wszystkim przebywał i pracował oraz podejmował wielu swoich wybitnych gości.

 Wystrój saloniku, tak jak przed laty, tworzy wiele prac wybitnych polskich artystów: Olgi Boznańskiej, Józefa Simmlera, Leona Wyczółkowskiego, Stanisława Wyspiańskiego, Artura Grottgera, Stanisława Podkowińskiego, Franciszka Kostrzewskiego, Kazimierza Sichulskiego, Piotra Stachiewicza. Wśród obrazów i grafik tych artystów dominuje portret, ale nie brakuje również scen rodzajowych i pejzaży, wykonanych przez Jana Skotnickiego, Mariana Warzenieckiego, czy Leona Wyczółkowskiego. Na uwagę zasługuje, jedna z większych w Polsce, kolekcji miniatur (XVIII i XIX w.), przedstawiających przede wszystkim portrety wybitnych polskich osobistości.

Wystrój saloniku uzupełnia komplet mebli w stylu biedermeier (Polska, I poł.. XIX w.) - stół, kanapa, fotele, krzesła). Ponadto, kilka interesujących wyrobów rzemiosła artystycznego (XVIII, XIX w.)

 Wstecz