„Salonik” 

Swoim wystrojem  w najpełniejszy sposób nawiązuje do czasów prywatnego mieszkania i muzeum kolekcjonera. Pokój ten był ulubionym pomieszczeniem Dunin - Borkowskiego, gdzie przede wszystkim przebywał i pracował oraz podejmował wielu swoich wybitnych gości.

Szafka Kątowa, Polska, poł. XVIII w. (drewno, marmur) oraz popiersie Ksawerego hr. Branickiego, Francja, 1852 r. proj. W.T. Oleszczyński, odlew F. Barbedinne, (brąż)

Wystrój saloniku, tak jak przed laty, tworzy wiele prac wybitnych polskich artystów:
Olgi Boznańskiej, Józefa Simmlera, Leona Wyczółkowskiego, Stanisława Wyspiańskiego, Artura Grottgera, Stanisława Podkowińskiego, Franciszka Kostrzewskiego, Kazimierza Sichulskiego, Piotra Stachiewicza. Wśród obrazów i grafik tych artystów dominuje portret, ale nie brakuje również scen rodzajowych i pejzaży, wykonanych przez Jana Skotnickiego, Mariana Warzenieckiego, czy Leona Wyczółkowskiego. Na uwagę zasługuje, jedna z większych w Polsce, kolekcji miniatur (XVIII i XIX w.), przedstawiających przede wszystkim portrety wybitnych polskich osobistości.

Wystrój saloniku uzupełnia komplet mebli w stylu biedermeier (Polska, I poł.. XIX w.) - stół, kanapa, fotele, krzesła). Ponadto, kilka interesujących wyrobów rzemiosła artystycznego (XVIII, XIX w.).

Władysław Oleszczyński, Portret Adama Mickiewicza, poł. XIX w., papier-mache	NN, medalion - Król Jan III Sobieski, XIX w., pianka wulkaniczna
NN, Miniatura - Portret mężczyzny, 2 poł. XVIII w. (Stanisław August Poniatowski?), pastel, pergamin