Pierwsze wąskie tory na Kujawach pojawiły się, gdy miejscowe cukrownie wybudowały pod koniec XIX stulecia własne linie, którymi transportowano surowiec do produkcji „białego złota”. Jednak przełomowym dla wąskotorówki w tym regionie okazał się okres Wielkiej Wojny, gdy okupacyjne wojska niemieckie ze względów strategicznych rozbudowały sieć żelaznych dróg (1914 – 1915). Czasy niepodległości pomiędzy wojnami światowymi oraz okres około dwóch dekad po 1945 roku, stanowiły dla kolejki epokę świetności i dobrobytu. Od połowy lat 60. XX wieku stopniowo zaczęły się zmniejszać przewozy pasażerskie, a następnie towarowe. Poszczególne odcinki zaczęto zamykać lub – co gorsza – rozbierać. Światełko w tunelu pojawiło się w 2002 roku, gdy samorząd Krośniewic przejął wąskotorówkę od PKP, a następnie podpisał umowę ze Stowarzyszeniem Kolejowych Przewozów Lokalnych w Kaliszu, na mocy której użyczono stowarzyszeniu majątek kolejki w zamian za uruchomienie regularnego ruchu pasażerskiego i towarowego. Jednak w roku 2008 stowarzyszenie zakończyło działalność w Krośniewicach, a pociągi przestały kursować.
Wśród prezentowanych na wystawie przedmiotów – pochodzących głównie ze zbiorów prywatnych – znajduje się m.in. ternion, czyli szafa przeznaczona do przechowywania biletów; komposter (kasownik), bilety Edmondsona (tzw. kartonikowe), kolejowe centrale telefoniczne, mundury, narzędzia, mapy historyczne (między nimi pochodząca z czasów I wojny światowej), drezyny i wiele innych. Zbiory nierzadko wpisują się w zaaranżowane miejsca pracy kolejarzy – kasę biletową, biuro zawiadowcy stacji, przychodnię kolejową, narzędziownię. Ekspozycje uzupełniają fotografie oraz wystawa planszowa prezentująca historię kolei wąskotorowej na Kujawach.
